De laatste weken werd duidelijk dat Jannes een medisch probleem had. Overdag was hij vrij rustig,maar in de late namiddag en 's avonds volgden steevast ettelijke uren nonstop gekrijs : paars aanlopen, stampen met de beentjes, schuim op de lippen, kletsnat van het zweten. Soms kon hij getroost worden in buiklig,maar meestal viel hij na enkele uren in slaap van uitputting.
Dit samen met af en toe bloed in zijn stoelgang,deed me naar de telefoon grijpen en het nummer van de kinderarts draaien. Zij vermoedt in eerste instante koemelkallergie (KMA) en gaf advies om een dieet te volgen zonder melk en melkproducten zodat deze eiwitten niet in zijn mamamelkje zou terechtkomen. Na een week zou ik resultaat moeten zien.
Met veel goede moed en ook veel volharding - want gene chocola, gene kaas, geen room :-/ - hiermee gestart. Maar zonder veel resultaat.. Dan maar de 2de keer de telefoon genomen en een afspraak gemaakt bij de kinderarts.
Bloed werd getrokken, staaltje stoelgang naar het labo en medicatie voor reflux werd voorgeschreven. KMA kan immers reflux triggeren. Met de medicatie konden we direct starten.
Voor de laboresultaten is het nog even wachten en hopen dat er iets opgemerkt wordt. Want in babytjes hun bloed zijn soms vals positieve of negatieve resultaten te constateren. En afhankelijk van de resultaten...ja:verder onderzoek, dieetflessenvoeding, speciaal dieet voor de mama...??!! wie zal het zeggen. Nog even wachten op de resultaten.....
MAAR jaja, na 1 dagje zien we al resultaat van de medicatie tegen reflux: Jannes is ipv. 95% van de tijd aant wenen, aan het observeren,lachen en kirren. Hij is opvallend rustiger vandaag, maar ik durf nog niet te erg te hopen.
dinsdag 13 juli 2010
zondag 11 juli 2010
Handleiding
Het zou best handig zijn moesten baby's geboren worden met een gebruiksaanwijzing.
Het eetknopje hebben we ondertussen al gevonden. Jannes weegt reeds 5, 4kg. Dit kleine monstertje kwam op 7 weekjes tijd bijna 2kg bij.
De inslaapstand hebben we 's avonds laat ondertussen ook gevonden. Maar weet iemand waar de pauzeknop zich bevindt zodat een oververmoeide, krijsende en roodaangelopen baby snel verleden tijd wordt?
Het eetknopje hebben we ondertussen al gevonden. Jannes weegt reeds 5, 4kg. Dit kleine monstertje kwam op 7 weekjes tijd bijna 2kg bij.
De inslaapstand hebben we 's avonds laat ondertussen ook gevonden. Maar weet iemand waar de pauzeknop zich bevindt zodat een oververmoeide, krijsende en roodaangelopen baby snel verleden tijd wordt?
dinsdag 15 juni 2010
Onbekend is onbemind - Osteopathie voor baby's
Jannes is voor de eerste keer langsgeweest bij Jan Van Besouw, onze 'huisosteopaat'.
Geen paniek, er is niets ernstigs aan de hand! Geen urenlange huilbuien, geen refluxtoestanden, ...
We wensten gewoon een algemene controle om zeker te zijn dat Jannes zoals Noortje niet geplaagd word door blokkages, knellingen edm.
Noorje heeft hier haar eerste levensweken namelijk veel pijn en ongemakken gehad door een geblokeerd werveltje en geknelde zenuw. Tot Jan haar leventje veel aangenamer maakte en van Noortje terug een vrolijke baby maakte.
Jan vond niets onrustwekkends, alleen enige spanning in de nek en buikstreek. Die heeft hij dan ook behandeld. Jannes was nadien héél héél moe,want hij heeft ruim een half uurtje de ziel uit zijn kleine lichaampje geweend. Gelukkig wast éénmalig en zal hij zich vanaf morgen iets comfortabeler voelen.
http://www.baby-osteopathie.be/
Updeet: na het eerste bezoekje aan de osteopaat is Jannes zijn leventje niet echt aangenamer geworden. Hij kreeg huilbuien, die steeds langer en langer duurden en harder en harder aanzwollen. Nog 2 extra bezoekjes brachten kort verlichting,maar nadien vielen we terug in het oude stramien van gekrijs, gestamp met de beentjes en tranen met tuiten wenen.
Geen paniek, er is niets ernstigs aan de hand! Geen urenlange huilbuien, geen refluxtoestanden, ...
We wensten gewoon een algemene controle om zeker te zijn dat Jannes zoals Noortje niet geplaagd word door blokkages, knellingen edm.
Noorje heeft hier haar eerste levensweken namelijk veel pijn en ongemakken gehad door een geblokeerd werveltje en geknelde zenuw. Tot Jan haar leventje veel aangenamer maakte en van Noortje terug een vrolijke baby maakte.
Jan vond niets onrustwekkends, alleen enige spanning in de nek en buikstreek. Die heeft hij dan ook behandeld. Jannes was nadien héél héél moe,want hij heeft ruim een half uurtje de ziel uit zijn kleine lichaampje geweend. Gelukkig wast éénmalig en zal hij zich vanaf morgen iets comfortabeler voelen.
http://www.baby-osteopathie.be/
Updeet: na het eerste bezoekje aan de osteopaat is Jannes zijn leventje niet echt aangenamer geworden. Hij kreeg huilbuien, die steeds langer en langer duurden en harder en harder aanzwollen. Nog 2 extra bezoekjes brachten kort verlichting,maar nadien vielen we terug in het oude stramien van gekrijs, gestamp met de beentjes en tranen met tuiten wenen.
Kind & Gezin, Part I
Voor de eerste keer huisbezoek gehad van Kind & Gezin:
Zijn slaapje werd vooreerst verstoord door de 'gehoortest'. Deze doorstond hij met glans, net zoals het visuele testen om te kijken of hij kan 'volgen'.
In zijn boekje en dossiers van K&G staat nu officieel: Jannes 'ziet' en 'hoort' .
Zijn slaapje werd vooreerst verstoord door de 'gehoortest'. Deze doorstond hij met glans, net zoals het visuele testen om te kijken of hij kan 'volgen'.
In zijn boekje en dossiers van K&G staat nu officieel: Jannes 'ziet' en 'hoort' .
Dan mocht hij langs de weegschaal en het meetlint passeren. De nieuwe maten zijn: 55cm groot, 4, 140kg en 1 centimetertje extra verstand. Uitmuntend volgens Marceline van K&G! Ze moest eens anders beweren :-)
Ook zijn eetlust 'snelle drinker' en aantal voedingen (7-8 per dag met 3-5,5h tussen) werd op positieve klanken onthaald. Hij is dan ook niet voor niets het 'papmeneerke' in huis. Er gaat niets boven lekkere mamamelk!
zondag 13 juni 2010
Jawadde dadde
Niettegenstaande dat de bevalling voor mij op het moment zelf 'horror' was, zou ik het zo opnieuw doen.
Ik had van tevoren het plan opgevat om zonder epidurale te bevallen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar dat bleek toch niet zo evident.
Op 29 mei om 4h 's nachts deed er iets 'pats' toen ik uit bed stapte voor een plasje. Een klein uurtje later stonden we al in het ziekenhuis met een schamele 3 cm opening. De weeen namen vlug toe en na een uurtje zaten we aan 5cm ontsluiting. Toen ik me erop had ingesteld dat mijn bevalling toch wel es lang kon duren, moest ik echter smeken om een epidurale. Na een inwendig onderzoekje bleek ik nog altijd 5 cm te hebben en werd de anesthesist opgepiept die int ziekenhuis verbleef.
Maar mijn gesmeek om een epidurale sloeg direct om in een 'geroep' om een epidurale en nog vlugger in een 'gekrijs' dat ik wou persen. de verpleegster keek me vol ongeloof aan, maar omdat ik maar bleef roepen, kwam ze toch efkes voelen en jaja, kmocht direct verhuizen naar de bevallingstafel. De anesthesist die net binnenkwam mocht zijn kar keren. Maar alst aan mij lag, had ik hem bij zijn nekvel genomen en hem gedwongen me een epi te geven. De gynaecoloog werd in allerijl opgeroepen. Gelukkig mocht ik zonder hem beginnen persen,want ik hield het niet meer. Stijn en een vroedvrouws hand moesten er aan geloven en mijn stembanden werden overbelast. In sneltempo werd onze Jannes eruitgeperst. Toen de gynaecoloog die gearriveerd was riep 'stoppen met persen' zou ik hem willen wurgen hebben en riep ik 'Neen, hij moet eruit'. Maar gelukkig riep hij het nog een 2 de keer en door de gebiedende wijs in zijn stem was ik toch efkes van mijn melk en stopte ik even. .. Jannes' navelstreng moest eerst vanrond zijn nekje gehaald worden. En dan nog één megagrote en horrorpijnlijke pers en ook onze Jannes zijn schoudertjes waren eruit. Rond half 7 was hij dan geboren!
Nooit gedacht dat ik zoals op den TV zo een krijsende en schreeuwende vrouw ging zijn bij de bevalling. Amaai nie, kheb achteraf mijn excuses aangeboden aan de vroedvrouwen. Dat zegt genoeg zeker....
Ik had van tevoren het plan opgevat om zonder epidurale te bevallen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar dat bleek toch niet zo evident.
Op 29 mei om 4h 's nachts deed er iets 'pats' toen ik uit bed stapte voor een plasje. Een klein uurtje later stonden we al in het ziekenhuis met een schamele 3 cm opening. De weeen namen vlug toe en na een uurtje zaten we aan 5cm ontsluiting. Toen ik me erop had ingesteld dat mijn bevalling toch wel es lang kon duren, moest ik echter smeken om een epidurale. Na een inwendig onderzoekje bleek ik nog altijd 5 cm te hebben en werd de anesthesist opgepiept die int ziekenhuis verbleef.
Maar mijn gesmeek om een epidurale sloeg direct om in een 'geroep' om een epidurale en nog vlugger in een 'gekrijs' dat ik wou persen. de verpleegster keek me vol ongeloof aan, maar omdat ik maar bleef roepen, kwam ze toch efkes voelen en jaja, kmocht direct verhuizen naar de bevallingstafel. De anesthesist die net binnenkwam mocht zijn kar keren. Maar alst aan mij lag, had ik hem bij zijn nekvel genomen en hem gedwongen me een epi te geven. De gynaecoloog werd in allerijl opgeroepen. Gelukkig mocht ik zonder hem beginnen persen,want ik hield het niet meer. Stijn en een vroedvrouws hand moesten er aan geloven en mijn stembanden werden overbelast. In sneltempo werd onze Jannes eruitgeperst. Toen de gynaecoloog die gearriveerd was riep 'stoppen met persen' zou ik hem willen wurgen hebben en riep ik 'Neen, hij moet eruit'. Maar gelukkig riep hij het nog een 2 de keer en door de gebiedende wijs in zijn stem was ik toch efkes van mijn melk en stopte ik even. .. Jannes' navelstreng moest eerst vanrond zijn nekje gehaald worden. En dan nog één megagrote en horrorpijnlijke pers en ook onze Jannes zijn schoudertjes waren eruit. Rond half 7 was hij dan geboren!
Nooit gedacht dat ik zoals op den TV zo een krijsende en schreeuwende vrouw ging zijn bij de bevalling. Amaai nie, kheb achteraf mijn excuses aangeboden aan de vroedvrouwen. Dat zegt genoeg zeker....
zondag 6 juni 2010
Geboortekaartje
wonen in dromen en wensen, ze brengen sprookjes voor grote en kleine mensen
Een kabouter heel alleen, dat zou jammer zijn
Daarom vroeg ik aan de ooievaar of hij nog even langs wou komen
Ooievaars zijn onvoorspelbaar, ze vliegen af en aan, soms sneller dan verwacht.
Mama en papa waren heel verrast, ik niet, ik wou graag snel met vier aan tafel,
nu worden we samen kaboutergroot en vangen we elke zomer sprookjeskikkers in de toverwensensloot!
Dit is hij dan, vanaf nu voor altijd mijn broer
Jannes
pas geboren!
zaterdag 29 mei 2010
6.38uur 3, 648kg 52 cm
Hij is zo klein, zo onvoorstelbaar kabouterklein!
Mama's en papa's wens was eerst een droom en is nu echt vervuld
An Schuddinck en Stijn De Corte
Ik wacht met mijn handjes vol kusjes:
grote zus Noortje
broer en zus, nu nog kabouterklein kom nog eens kijken heel veel later, we worden best wel reuzegroot.
Meter en peter kennen heel veel kabouterverhalen
Martine Coussement en Luc Schudddinck
Martine Coussement en Luc Schudddinck
Zij zullen sprookjesliedjes zingen
Met dank aan
De Meander http://www.demeander.be/
zaterdag 5 juni 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
